Kościół chwalebny

Święci w tradycji Kościoła

Św. Andrzej Bobola

Kapłan i męczennik (1591-1657) Wspomnienie: 16 maja

Św. Andrzej jest jednym z patronów Polski, obok św. Wojciecha i św. Stanisława. Do grona polskich patronów dołączył późno, bo w 2002 r. Urodził się w 1591 r. w okolicach Sanoka. Naukę pobierał w szkołach jezuickich, a w wieku dwudziestu lat zdecydował o wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego. Po święceniach w Wilnie posługiwał przede wszystkim w kościołach kresowych w Nieświeżu, Połocku, Wilnie i Pińsku. Czasy, w których przyszło mu ewangelizować, były bardzo trudne: ludność zubożona przez wojny z Rosją, Szwedami i powstanie kozackie Chmielnickiego, ludzie zdemoralizowani bratobójczymi walkami, żyjący w trudnych warunkach materialnych. Bobola zasłynął jako świetny kaznodzieja, nazywano go „duszochwatem”. Wielu ludzi powracało do wiary, a także przystępowało do unii z Kościołem katolickim (Unia Brzeska, która próbowała połączyć Kościół Wschodni i Zachodni została zawarta pół wieku wcześniej w 1596 r.). W roku 1657 na terenach Pińszczyzny, gdzie ewangelizował Bobola, pojawiły się oddziały kozackie, napadły na Janów Poleski, dokonując rzezi katolików i Żydów. Bobola próbował ukryć się poza miastem, jednak został podstępnie wydany Kozakom. Ci poddali go okrutnym torturom, a ślady okaleczeń są do dziś widoczne na dobrze zachowanym ciele męczennika, przechowywanym w sanktuarium jego imienia w kościele jezuitów przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.

Święty Andrzeju, pomagaj nam rozumieć, że miłość jest ważniejsza od dzielących nas różnic.